«اِو» به گرمی و طراوتِ خانه

مخاطبان فیلم « اِو» دو دسته هستند، دسته نخست آذری زبانانی هستند که بدون واسطه با فیلم مواجه می‌شوند و فیلم را فیلمی خوب می‌دانند و دسته دوم مخاطبان غیر آذری زبان که تنها از طریق زیرنویس فیلم را دنبال می‌کنند.

۱

فیلم « اِو » یا همان خانه یک تجربه جدید است، فیلمی به زبان آذری، با عواملی بومی ساخته اصغر یوسفی‌نژاد که نامش برای نگارنده تداعی‌گر خیل عظیمی از کتاب‌هایی است که در مجله «فیلم» و مجله «گزارش فیلم» معرفی می‌کرد.

۲

مخاطبان فیلم « اِو» دو دسته هستند، دسته نخست آذری زبانانی هستند که بدون واسطه با فیلم مواجه می‌شوند و فیلم را فیلمی خوب می‌دانند و دسته دوم مخاطبان غیر آذری زبان که تنها از طریق زیرنویس فیلم را دنبال می‌کنند و فیلم را متوسط می‌یابند.

۳

فیلمی به این دلیل بیشتر یک دو دسته‌گی را ایجاد می‌کند که موضوع فیلم متصل به یک مقوله فرهنگی در بین آذری زبانان است، موضوع سوگواری و عزا برای شخصی که فوت شده برای آذری زبانان از اهمیت بالایی برخوردار است.

۴

اتمسفر ساخته شده در فیلم آنقدر نزدیک به این فضاهاست که مخاطب آذری زبان به راحتی فضا را می‌پذیرد و حال گره افکنی فوق العاده نویسنده که چنین موضوع مهمی با مشکل بزرگتری در هم می‌آمیزد، اما مخاطب غیر آذری به علت زیرنویس ضعیف اثر که نتوانسته تمام جملات را به خوبی بیان کند یا جایگزین مناسبی برای اصطلاحات بیابد کمی نسبت به اثر دور است.

۵

جدا از این مباحث خود فیلم‌نامه ایده‌ای به غایت جذاب و نو و همچینین ریتم خوبی را دنبال می‌کند، ریتمی که در میانه راه به نفس زدن می‌افتد اما دوباره به خوبی جان می‌گیرد و مسیر را ادامه می‌دهد، یکی دیگر از نکات مهم فیلم کششی است که فیلم‌نامه ایجاد می‌کند و مخاطب را خسته نمی‌کند و در نقطه درست به پایان می‌رساند.

۶

رابرت مک‌کی در کتاب «داستان» معقتد است که پایان بندی دقیق و صحیح به مراتب از آغاز مهم‌تر است و نویسنده در این فیلم سعی نمی‌کند اضافه‌گویی کند ساده داستان را روایت می‌کند و پیش می‌رود و راحت تمام می‌کند بدون اینکه دست به اطواری کودکانه بزند برای اینکه خودش را ثابت کند.