درخشنده زیر سقف دودی

داستان‌های درخشنده شاید به قول خود او برآمده از اجتماع باشند اما دغدغه اجتماعی ندارند، مسئله جامعه‌شناسی ندارند زیرا او دائما روایت را به طریقی می‌چیند که خودش جواب پرسش فیلم را بدهد

۱

پوران درخشنده، کارگردانی است که آثارش یک توهم توطئه مردانه دارد. به نوعی همه مردان جمع می‌شوند که به شخصیت زن ابراز قدرت کنند. از این رو است که او را کارگردانی می‌دانند که آثارش در دام یک تکرار زیرمتنی گرفتار است.

۲

تکرار زمانی حاصل می‌شود که شخص نتواند به آن چه می‌خواهد برسد. درخشنده به منظور نظر خود نمی‌رسد زیرا در تمام داستان‌هایش از یک خروار بزرگ یک مشت برمی‌دارد و توقع دارد اندازه همان خروار نیز مورد توجه قرار گیرد. داستان‌های درخشنده شاید به قول خود او برآمده از اجتماع باشند اما دغدغه اجتماعی ندارند، مسئله جامعه‌شناسی ندارند زیرا او دائما روایت را به طریقی می‌چیند که خودش جواب پرسش فیلم را بدهد و اجازه پاسخ گویی و تفکر را به مخاطب نمی‌دهد

۳

. زیر سقف دودی دوباره و دوباره تکرار همان قصه قدیمی درخشنده است. البته با تنزل چشم گیری در فیلم نامه نویسی، اگر هیس دخترها فریاد نمی‌زنند یک قصه نسبتا سرپا داشت که اطلاعاتش خوب داده نمی‌شد، زیر سقف دودی اصلا قصه ندارد. داستان ندارد و در بیان راحت تر اصلا درام نیست.

۴

زیر سقف دودی در بهترین حالت خود یک توصیف از یک زندگی است. ایده هم مشکل حال حاضر نیست و درخشنده 5 سالی دیر به سراغ این موضوع آمده است. فیلم تشکیل شده از چندین شخصیت منفعل است که روابطشان با هم هیچ توجیه منطقی و غیر منطقی هم با هم ندارد.

۵

فیلم به طریق باور نکردنی تنها یک روند خطی دارد که هیچ گاه از روی محور خود تکان نمی‌خورد، به نوعی نه حادثه محرک دارد، نه نقطه اوج و نه هیچ چیز دیگر.

۶

این فیلم حتی یک پیش داستان هم ندارد که بتوان به ان امید بست، زیر سقف دودی تنها یک نیم جرقه دراماتیک دارد که بچگانه است اما در بیابان برهوت این فیلم نعمت است و آن نیز مربوط به بحث سند و چک اجازه سوله است. زیر سقف دودی به واقع چیزی نیست جز تصاویری که به کمک برداشتی ناشیانه از دکور فیلم «عشق» هانکه کنار هم قرار گرفته است.