دریاچه ماهی، یک شهود بلاهت بار

فیلم بدون کشمکش خاصی پیش می‌رود، شخصیت‌ها بی موقعیت و رها در روایت هر کاری می‌خواهند می‌کنند، تنها چیزی که فیلم نامه دارد یک هدف است که آن هدف نیز آنقدر عجیب است که مانند شخصیت‌ها باید دارای یک چشم بصیرت عرفانی باشید تا متوجه آن شوید

۱

زمانی که غواصان دسته بسته جنگ تحمیلی را در تهران تشیع کردند و مردم تهران در غم ظلم روا شده در حق این نازنینان سوختند، هنرمندان بسیاری بار دراماتیک این اتفاق را دستمایه آثار هنری کردند، تئاتر و سینما چند اثر را به مخاطبان عرضه کرد که هیچ کدام خط و ربط خوبی نداشتند.

۲

تلاش رسانه‌ها نیز برای استقبال از آنان بی فایده بود، پرسش اینجاست که مردم آیا مردان بزرگ کشورشان را که جنگیدند و شهید شدند از یاد برده‌اند؟ پاسخ قاطع و مستقیم خیر است.

۳

مردم فراموش نکرده‌اند، این آثار هستند که درام ندارند، تلاش می‌کنند که یک امر که به ذات خود دراماتیک است را دراماتیزه کنند و تحویل دهند و معکوس عمل می‌کنند. بلکه آن را از درام تهی می‌کنند، قصه را از آن می‌گیرند و روابط بدون علت به آن اضافه می‌کنند.

۴

فیلم دریاچه ماهی یکی از فیلم‌هایی است که نشان داد می‌شود فیلمی درباره جنگ باشد و داستان نداشته باشد. این خود کار بزرگی است که نویسنده از ابر روایت جنگ بگوید و داستان داشته باشد. نویسنده که گویا دکتر !!!! نیز است، به طور ناباورانه‌ای چیزی از درام نمی‌داند.

۵

فیلم بدون کشمکش خاصی پیش می‌رود، شخصیت‌ها بی موقعیت و رها در روایت هر کاری می‌خواهند می‌کنند، تنها چیزی که فیلم نامه دارد یک هدف است که آن هدف نیز آنقدر عجیب است که مانند شخصیت‌ها باید دارای یک چشم بصیرت عرفانی باشید تا متوجه آن شوید. در این بین یک خرده پیرنگ کودکانه با تم خیانت دیگر نقطه اوج فیلم‌نامه جاهلانه نویسنده محترم است.

۶

فیلم دریاچه ماهی در فیلم نامه یک ندانم کاری بزرگ است. شخصیت‌هایی که هر کدام شهودی هستند و مانند عارفان چله نشینی مثال شاه نعمت الله ولی پیشگویی می‌کنند و کنشی ندارند. فیلم دریاچه ماهی به واقع حاصل کار یک نویسنده است که بیش از اندازه معارف خوانده و هیچ چیز هم درباره درام نخوانده و یک کارگردان که دوست داشته یک اثر را کارگردانی کند حالا هر فیلم‌نامه‌ای که باشد تفاوت نمی‌کند.